Το μυστικό 1. Οι Μάχες

Το μυστικό 1. Οι Μάχες

1

Οι Μάχες δεν ήταν πάντα έτσι.

Τα αρχαία χρόνια, πριν τη κατάρρευση των 12 Οίκων της Λιρόνικα και τη μετέπειτα επακόλουθη κατάρρευση όλης της οικονομίας του Νορν, οι Μάχες αποτελούσαν τοπικό θέαμα ενός σχετικά απομονωμένου αστρικού συστήματος μιας σχεδόν αχαρτογράφητης περιοχής του γαλαξία. Και τα κτήνη που λάμβαναν μέρος σε αυτές δεν ήταν παρά κτήνη, πραγματικά, φυσικά ζώα, τα οποία εκπαιδεύονταν και ρίχνονταν στην Αρένα αφήνοντας τη κτηνώδη δύναμη αλλά και την ικανότητα του εκπαιδευτή τους να αποφασίσει ποιο ζώο θα κυριαρχήσει, κάνοντας πλουσιότερο τον ιδιοκτήτη του και ενδοξότερο τον Οίκο στον οποίο επίσημα είχε καταγραφεί ο νικητής.

Όπως είναι φυσικό, οι Μάχες αυτής της πρωτόγονης μορφής δεν μπορούσαν ούτε να γίνουν δημοφιλής, έξω τουλάχιστον από το αστρικό σύστημα που τις φιλοξενούσαν, αλλά ούτε και να αντέξουν στο χρόνο. Οι Μάχες του Νορν κατέρρευσαν μαζί με τον πλανήτη τους, ή, για να μιλήσουμε πιο σωστά, η κατάρρευση των Μαχών επέφερε τη κατάρρευση της Λιρόνικα και ολόκληρου του Νορν. Και ο προφανής λόγος για τα δύο παραπάνω είναι ο εξής.

Να σας θυμίσω κατ΄ αρχάς ότι μιλάμε για τα αρχαία χρόνια. Για τα πολύ αρχαία όμως, πιθανόν πριν τη κατάρρευση της 2ης γαλαξιακής αυτοκρατορίας. Μιλάμε για την εποχή που τα διαστρικά ταξίδια γίνονταν ακόμη με το Πήδημα, πολύ πριν τη δημιουργία του κινητήρα δίνης – ούτε καν της πρωτόγονης μορφής του, τότε που το μεγαλύτερο μέρος του διαστρικού ταξιδιού γινόταν στο κανονικό διάστημα και όπου το Πήδημα στο υπερδιάστημα μπορούσε να γίνει μόνο αφού το σκάφος είχε απομακρυνθεί αρκετές μέρες φωτός από τον ήλιο του συστήματός του. Τις εποχές αυτές, ένα ταξίδι μεταξύ δύο γειτονικών ηλίων, ή εν πάση περιπτώσει μεταξύ δύο αστεριών του ίδιου αστρικού σμήνους διαρκούσε ολόκληρες εβδομάδες, ενώ για απομακρυσμένους τομείς του γαλαξία το Πήδημα έπρεπε να επαναληφθεί αρκετές φορές και μόνο μεταξύ χαρτογραφημένων περιοχών, ώστε να μηδενίζεται η πιθανότητα η έξοδος να βγάλει το σκάφος στο βαρυτικό πεδίου ενός αστεριού με τα αποτελέσματα που όλοι ξέρουμε ότι υπήρχαν.

Με τέτοιες πρωτόγονες μορφές επικοινωνίας, δεν είναι περίεργο που, τις πρώτες, αρχαϊκές εποχές, οι Μάχες περιορίζονταν στις 12 αρένες του Νορν, όσες και οι Οίκοι της Λιρόρνικα. Για να πούμε την αλήθεια, σε τοπικό επίπεδο, οι Μάχες του Νορν αποτελούσαν υπερθέαμα, σχεδόν σε κάθε πλανήτη των 17 ηλιακών συστημάτων που περιελάμβανε το τοπικό αστρικό σύστημα. Λέγεται ότι τις 12 ημέρες του χρόνου που διαρκούσαν οι Μάχες, τα μεγαλύτερα δίκτυα των πλανητών έστελναν απεσταλμένους και μετέδιδαν υποαιθερικά όλους τους αγώνες, κάτι που ήταν πανάκριβο για εκείνη την εποχή. Επίσης, δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο οι μεγαλύτερες εμπορικές συμφωνίες μεταξύ των συστημάτων να κλείνονταν εκείνες τις 12 ημέρες του χρόνου, με τις μεγαλύτερες Εταιρίες να καυχιόνται ότι πρόσφεραν στα μέλη που είχαν τύχη να προάγονται για να συνέδρια, δωρεάν εισιτήρια για κάποιες τουλάχιστον από τις μέρες των αγώνων – κάτι που επίσης ήταν πανάκριβο, αλλά δήλωνε την ισχύ των Εμπορικών Εταιριών. Οι 12 Οίκοι, που είχαν το μονοπώλιο της εκτροφής των ζώων, της εκπαίδευσής τους, της συμμετοχής στις Μάχες και της διοργάνωσης του υπερθεάματος των 12 ημερών, έλεγχαν στην ουσία την οικονομία όλων των συναφών με τις Μάχες δραστηριοτήτων, και κατ΄ επέκταση, ολόκληρης της οικονομίας του Νορν.

Το πρόβλημα βέβαια, ήταν τα ίδια τα Κτήνη.

 

2

Σε όλη την ιστορία του γαλαξία εμφανίζεται ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Πολιτισμοί γεννιούνται, αναπτύσσονται και γιγαντώνονται, μέχρι που οι ίδιες αιτίες που δημιούργησαν τη γιγάντωσή τους γίνονται η αιτία της ίδιας τους της κατάρρευσης. Οι πρωταρχικοί τρόποι ανάπτυξης γίνονται πανίσχυρα θεμελιωμένα έθιμα τα οποία είναι αδύνατο να παραγκωνιστούν, αφήνοντας τις κοινωνίες να ακολουθούν πεπαλαιωμένες πρακτικές, χρήσιμες παλαιότερα αλλά άχρηστες και επικίνδυνες στη συνέχεια.

Στη Λιρόνικα, καθεμία από τις περιοχές που ελεγχόταν από καθέναν από τους 12 Οίκους είχε τη δική της τοπική πανίδα. Τα δε εκτροφεία των εκπαιδευτών φιλοξενούσαν Κτήνη που γεννήθηκαν και μπορούσαν να ζήσουν αποκλειστικά στα όρια της περιοχής του κάθε Οίκου. Ο κανόνας αυτός ήταν απαράβατος: κάθε Οίκος μπορούσε να κατεβάζει στις Αρένες μόνο κάποιο από τα 8, 12, 15, ανάλογα με τη περιοχή, ιθαγενή Κτήνη που άνηκαν αποκλειστικά στη δική του επικράτεια. Με τη πάροδο των δεκαετιών ο κάθε Οίκος είχε καταλήξει σε ένα είδος κτήνους, που κατά τη γνώμη του ήταν δυνατότερο από τα άλλα, και με τη πάροδο των αιώνων το ένα από τα 12 κυρίαρχα κτήνη εξέλιξε σε τέτοιο βαθμό τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του, που τελικά επικρατούσε σε κάθε μάχη της αρένας, σε κάθε έτος, απέναντι στον κάθε έναν από τους 12 Οίκους. Δεν είναι τυχαίο πως το ηλιακό σύστημα στο οποίο ανήκει ο πλανήτης της Λιρόνικα, χαρτογραφήθηκε στον υπόλοιπο γαλαξία με το όνομα του πλουσιότερου και επικρατέστερου από τους 12 Οίκους, αυτόν του Νορν.

Η κατάρευση βέβαια δεν ήρθε γραμμικά: για τις πρώτες δεκαετίες ή ίσως και αιώνες, δεν υπήρχε κυρίαρχο κτήνος απέναντι στα άλλαˑ το κάθε κτήνος σε κάθε οίκο είχε τα δικά του χαρακτηριστικά, και ανάλογα με την εκτίμηση (διάβαζε: κατασκοπία) για το ποιο ζώο θα κατεβάσει ο αντίπαλος σε κάθε Μάχη, ο Οίκος είχε και το αντίστοιχο ζώο που θα το αντιμετώπιζε. Όχι λίγες φορές, κτήνη τα οποία δεν είχαν καμία σχεδόν ελπίδα απέναντι στους περισσότερους αντιπάλους τους, ήταν τα ιδανικά για ένα και μόνο συγκεκριμένο αντίπαλο. Και για ένα διάστημα τεράστια ποσά από τους Οίκους δαπανούνταν εξίσου στην εκπαίδευση κτηνών όσο και στη κατασκοπία.

Με τη πάροδο των δεκαετιών οι Μάχες έγιναν τόσο σημαντικές για τους Οίκους και την οικονομία τους, που άρχισαν να δαπανιούνται τεράστια ποσά μόνο και μόνο για να μεταφερθούν στον πλανήτη από τις άκρες του γαλαξία οι πιο εξειδικευμένοι βιομετατροπείς, μαζί με ολόκληρα τα εργαστήριά τους. Ένα χαρακτηριστικό που έδινε πλεονέκτημα σε ένα ζώο, μεταφερόταν γενετικά στο κυρίαρχο ζώο του Οίκου, αναγκάζοντας τους υπόλοιπους Οίκους να ακολουθήσουν την ίδια πρακτική.

Μέσα σε λίγες δεκαετίες, τα περισσότερα είδη Κτηνών που κοσμούσαν τα κέντρα εκγύμνασης, μπορούσες να τα συναντήσεις μόνο, αραιά και που, στη φύση. Και να μη τα πολυλογούμε, με βάση το διαθέσιμο βιολογικό υλικό του πλανήτη δημιουργήθηκε με τα χρόνια το ένα και μοναδικό κτήνος που αποδείχτηκε δυνατότερο όλων των υπολοίπων, κυριάρχησε στις Αρένες και μετέτρεψε τις Μάχες από διαστρικό υπερθέαμα σε εντελώς προβλέψιμες, βαρετές και εν τέλει, ασύμφορες επενδύσεις.

Πολλοί έχουν πει πως, αν η κατάρρευση του συστήματος Νορν συνέβαινε μερικές εκατοντάδες χρόνια αργότερα, μετά την εποχή του κινητήρα δίνης, θα ήταν τόσο δυνατή που θα είχε κλονίσει την οικονομία ολόκληρου του γαλαξία. Αυτό είναι μια μόνο από τις υπερβολές που συνοδεύουν αυτή την αξιοσημείωτη ιστορία των απαρχών των Μαχών, αξιοσημείωτη, γιατί συνέβη σε μια απομονωμένη μεν άκρη του γαλαξία, αλλά έχει χαραχτεί ακόμη και σήμερα στις μνήμες όλων όσων ασχολούνται με τις Μάχες – δηλαδή όλων. Μια επίσης υπερβολική ιστορία που κυκλοφορεί είναι πως τη κατάρρευση τη προκάλεσε στην ουσία ένας άνθρωπος. Μιλάνε για έναν έμπορο, ο οποίος διέθετε πολλά κτήνη (δυνατότερα από αυτά του Νορν; ε, εντάξει…) και πούλησε ένα από αυτά στον πιο αδύνατο Οίκο, σε σχετικά χαμηλή τιμή. Ο Οίκος έγινε σύντομα δυνατότερος όλων, οπότε ένας ένας διαδοχικά οι Οίκοι κατέφευγαν στον έμπορο ο οποίος τους προμήθευε όλο και δυνατότερα ζώα, αφήνοντας κάθε φορά έναν να κυριαρχεί, μέχρι ο επόμενος Οίκος να καταφύγει σε αυτόν αγοράζοντας όσο όσο το αμέσως δυνατότερο κτήνος. Σταδιακά το κόστος πώλησης κάθε κτήνους γινόταν τόσο μεγάλο, που τελικά οι οικονομίες των Οίκων κατέρρευσαν.

Αν θέλετε τη γνώμη μου, η ιστορία αυτή είναι εντελώς βλαμμένη. Κατ΄ αρχάς δεν παίρνει υπ΄ όψιν της τη παράδοση, τον απαράβατο κανόνα ότι ο κάθε Οίκος είχε το δικαίωμα να κατεβάζει στις αρένες μόνο ενδημικά ζώα. Ακόμη κι αν παραλείψουμε αυτή τη λεπτομέρεια, θα πρέπει να προβληματιστούμε για το που βρέθηκε τέτοιο σύνολο κτηνών, δυνατότερο από αυτό των, γενετικά τροποποιημένων και με μεγάλα έξοδα, ισχυρότατων έτσι κι αλλιώς κτηνών της Λιρόνικα. Αν δώσεις αυτό το επιχείρημα, θα αρχίσουν να σου λένε για ομοίως γενετικά δημιουργημένα κτήνη κτλ κτλ, δηλαδή ανοησίες. Στην εποχή του Πηδήματος, όπου οι καλύτεροι βιομετατροπείς γονάτιζαν την οικονομία πλανητών για να μεταφερθούν στο Νορν, υπήρχε έμπορος με μεγαλύτερες βιογεννητικές ικανότητες;

Αλλά ακόμη κι αν δεχτούμε ότι υπήρχε κάποιος που αφαίμαξε οικονομικά όχι έναν, αλλά και τους 12 Οίκους της Λορένικα, πουλώντας συνεχώς κτήνη στις εξωφρενικές τιμές που λέγεται ότι τελικά ζητούσε, αυτός θα έπρεπε να είναι ο πλουσιότερος πια άνθρωπος του γαλαξία. Ε δεν μπορεί, κάποιος δεν θα είχε ακούσει και καταγράψει γι΄ αυτόν;

Αυτά είναι σαχλαμάρες για τους αδαείς που τρώνε αμάσητη την όποια ιστορία τους σερβίρει ο καθένας, και αν θέλετε να μάθετε την αλήθεια, ακούστε εμένα που σας λέω το εξής απλό. Πως η ίδια η βλακεία των κυρίαρχων του Νορν υπεραρκούσε για να τους οδηγήσει στη κατάρρευση και τη λήθη, χωρίς να χρειάζεται να εφευρεθεί κάποιος εξωγενής παράγοντας για να γίνει αυτό. Και μαζί με τους 12 Οίκους, πέρασαν στη λήθη και οι μεγάλες Μάχες στις αρένες.

Όχι εντελώς, βέβαια. Η παράδοση ήταν πια αρκετά ισχυρή ώστε να μπορέσει να επιβιώσει, σε πολύ μικρότερη μορφή βέβαια. Ακούγεται ότι σε καθένα από τα 17 πλανητικά συστήματα του Νορν μπορούσες τις ώρες πριν τη δύση του ηλίου να δεις ανθρώπους να σχηματίζουν κύκλο, όπου μέσα σε αυτόν απολάμβαναν το θέαμα μικρών ζώων να μονομαχούν το ένα απέναντι στο άλλο, με νικητή να ανακηρύσσεται αυτό που αναγκάζει το αντίπαλο να το βάλει στα πόδια βγαίνοντας από τον κύκλο. Τότε όλοι γελούσαν κοροϊδεύοντας τον ιδιοκτήτη του χαμένου, και όλοι μαζί πήγαιναν στη κοντινότερη μπυραρία απολαμβάνοντας το μοναδικό ποτό που, αποδεδειγμένα, έχει ανακαλυφθεί ανεξάρτητα σε οποιονδήποτε πολιτισμό έχει εμφανιστεί στο γαλαξία.

Αυτό, για πολλά πολλά χρόνια, ήταν το μόνο κατάλοιπο από τις Μεγάλες Μάχες του Νορν, το οποίο μάλιστα, μετά την εφεύρεση του κινητήρα δίνης, εξαπλώθηκε, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, σε πολλές περιοχές του γαλαξία.

Ώσπου εμφανίστηκαν οι τηλεπαθητικοί.

 

(δείτε τη συνέχεια)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *